پیر زمانه گذرعمر چوآبی که در جوی روان است این را به دل آینه دیدم که عیان است چون بی خبر از حال خود و

بهر سرگرمی روزها در فکرمن هستی وشب رویای من این همه آشفتگی بهرتوشد سودای من بی قرارم روز و شب دیگر زپا افتاده ام آهوی

سیه گیسوت امشب از هجرت به میخانه پناه آورده ام باده نوشی را برای دل گواه آورده ام عشق تو از دین و آئینم مرا

وداع با مادر مرغ دل امشب بیاد مادرم پرمیزند گوئیا روح پرازمهرش به ما سرمی زند من ندانستم درآن دیدارخود بامادرم آخرین دیدارودارد حرف آخرمی

باغ ضیافت چه خوش بگذشت اینجا ساعتی دلبر کنارم بود نظر بر باغ و گل کردم ولی دل پیش یارم بود بسان بلبل شیدا که